SOWA OPAC : Biblioteka Publiczna im. Marii Konopnickiej - Dym się rozwiewa

Kontrast:

Czcionka:

Książka

W koszyku

oceń

Dym się rozwiewa / Jacek Milewski. - Poznań : Zysk i S-ka. Wydaw., cop. 2008. - 258, [2] s. ; 20 cm.

Autor

Milewski Jacek (1966- ).

Forma i typ

Książki Proza Poezja

Przynależność kulturowa

Literatura polska

Temat

Cyganie

Gatunek

Opowiadania i nowele Wiersze

zob. w.bibliotece.pl

Status dostępności:

Wypożyczalnia dla Dorosłych

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. Region (3 egz.)

Wypożyczalnia dla Dzieci

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. Region (1 egz.)

Wypożyczalnia Zb.Specjalnych

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. Region (1 egz.)

Wypożyczalnia Filii nr 1

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. Region (1 egz.)

Wypożyczalnia Filii nr 2

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. Region (1 egz.)

Wypożyczalnia Filii nr 3

Są egzemplarze dostępne do wypożyczenia: sygn. Region (1 egz.)

Czytelnia Książek

Brak informacji o dostępności: sygn. Region 82-1/-9 (2 egz.)

Recenzje:

„Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma”- przypomniały mi się słowa tej piosenki śpiewanej przez Marylę Rodowicz, gdy czytałam książkę Jacka Milewskiego „Dym się rozwiewa”. Co to znaczy „prawdziwy Cygan”? Czy to ten festiwalowy z „oreore…”, czy oszust i złodziej?
Autor w dwunastu opowiadaniach stara się przełamać stereotypowy obraz Cygana. Pokazuje zwyczajne życie tej społeczności, ludzi mieszkających obok Polaków, (...) jednak starających się zachować swe odrębne obyczaje, przestrzegających „zakonu”, uznających zwierzchnictwo swego Sero Roma.Milewski zna dobrze Cyganów, uczy ich dzieci, jest zapraszany na rodzinne uroczystości, pomaga im. Widać, że stara się ich rozumieć, choć nieraz buntuje się przeciw niektórym obyczajom, takim chociażby jak wydawanie za mąż trzynastoletnich dziewczynek.
Czytelnik ma możliwość poznania i innych obyczajów oraz wierzeń cygańskich.Ciekawie opowiada o nich dziewięcioletni CzarliGodo, który prowadzi pamiętnik i stopniowo z jego zapisków znikają błędy językowe.Narratorem większości opowiadań jest jednak autor. W pierwszej lub trzeciej osobie wprowadza nas w świat ludzi, których zmuszono do osiadłego trybu życia i zakazano wędrowania z taborami. Z rozmów Milewskiego ze starszymi Cyganami, bo tylko oni pamiętają jeszcze tamten czas, wynika, że nie było to wyłącznie barwne, kolorowe życie.
Cyganka Zofija w tytułowym opowiadaniu mówi: „Nie tak było, jak śpiewają teraz w piosenkach na tych festiwalach. Że nic, tylko tańczyli Cygany po lasach. Bolało nieraz życie, to taborowe, oj bolało”.A jej rozmówca dodaje: „Tamten świat zniknął, jak ognisko, na które chluśnięto nagle wodę z wiadra. A teraz właśnie kończy się rozwiewać po nim dym”.Tymi słowami autor podkreśla, że mimo odrębności kulturowej Cyganie powoli wtapiają się w społeczność, wśród której żyją. Zwłaszcza młodzi nie bardzo już chcą wyróżniać się, np. strojem. W swej książce chce jednak zachować to, co wyróżnia ich w sensie pozytywnym- bardzo silne więzi rodzinne, wierność tradycji, szacunek dla starszych.
Jest to wiarygodny przekaz, bo Milewski zna język cygański, co pozwoliło mu na większe zbliżenie się do tych ludzi, którzy uznali go za prawie swojego.Czytelnik ma możliwość zapoznania się z niektórymi słowami i zwrotami cygańskimi. Tak więc my „gadziowie” (obcy) dzięki książce „Dym się rozwiewa” poznajemy bliżej Cyganów, może żyjących gdzieś obok nas, po sąsiedzku.
Warto przeczytać o Chitruso, Bogini, Dżasminie, Bachciarce, Dżastinie i innych, by mogło spełnić się pragnienie Czarliego: „Chciałbym tak zrobić, żeby Polacy nie patrzyli na nas i myśleli: złodzieje, oszuści i kłamcy”.

ISO 2709

Zestawienie liniowe

Indeks autorski

Indeks przedmiotowy

Pozycja została dodana do koszyka. Jeśli nie wiesz, do czego służy koszyk, kliknij tutaj, aby poznać szczegóły.

Nie pokazuj tego więcej